เมื่อพิจารณาถึงกลไกตลาดทุนในปัจจุบัน มีถ้อยคำบางคำที่ นักการเมืองไม่ควรกล่าวต่อสาธารณะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงเวลาที่เสถียรภาพทางการคลังกำลังเปราะบาง นั่นคือการประกาศท้าทายระบบการเงินโลก ซึ่งผลลัพธ์ที่ตามมาในขณะนี้ ตลาดการเงินระดับสากลกำลังทำหน้าที่ แสดงปฏิกิริยาตอบรับในทิศทางเชิงลบอย่างเห็นได้ชัด ต่อแนวคิดนโยบายที่ขาดความรอบคอบทางเศรษฐกิจ
การจะประเมินความรุนแรง ของวิกฤตการณ์ครั้งนี้ here สิ่งสำคัญที่สุดคือการหันไปพิจารณา ดัชนีชี้วัดทางเศรษฐกิจมหภาค โดยในสัปดาห์นี้ พบว่าอัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลอังกฤษระยะยาว ปรับตัวขึ้นสู่สถิติใหม่ในรอบหลายทศวรรษ เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับ กลุ่มประเทศเศรษฐกิจชั้นนำ ยิ่งทำให้เห็นความเปราะบางอย่างรุนแรง
ปรากฏการณ์นี้แปลความหมายได้ว่า สหราชอาณาจักร มีต้นทุนการกู้ยืมเงินสูงกว่า ประเทศอื่นๆ มากกว่าหนึ่งเท่าตัว เพียงเพื่อที่จะระดมทุน นี่คือตัวบ่งชี้ว่าความเชื่อมั่นดิ่งลง นักลงทุนไม่มีความไว้วางใจในนโยบายของรัฐบาล ควบคู่ไปกับค่าเงินปอนด์ ดิ่งลงอย่างรุนแรงเมื่อเทียบกับดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งนับเป็นการลดลงครั้งใหญ่ที่สุด
คำถามสำคัญที่หลายคนสงสัยคือ ทำไมถ้อยคำของนักการเมืองเพียงไม่กี่คำ ถึงสร้างความปั่นป่วนได้มากมายขนาดนี้ สิ่งนี้อธิบายได้ด้วย ระบบการคลังสมัยใหม่ ที่รัฐบาลทุกประเทศทั่วโลก ต้องระดมทุนผ่านตลาดตราสารหนี้ เพื่อขับเคลื่อนนโยบายแผ่นดิน เมื่อผู้นำหรือผู้ท้าชิงอำนาจ ส่งสัญญาณว่าจะไม่ยอมเป็นทาสของตลาดทุน ความน่าเชื่อถือทางการคลัง ปฏิกิริยาทางจิตวิทยาย่อมเกิดขึ้นในเชิงลบ ทำให้นักลงทุนพากันถอนทุนออก และผลักดันให้ต้นทุนการกู้ยืมเงินของรัฐบาลพุ่งสูงเป็นประวัติการณ์
หากตรวจสอบภาระผูกพันทางการคลัง ที่มียอดรวมมูลค่าหลายล้านล้านปอนด์ ภาระดอกเบี้ยเพียงอย่างเดียว กลายเป็นรายจ่ายหลักที่กัดกินงบพัฒนาประเทศ หากลองคำนวณแยกย่อยออกมา มีเม็ดเงินจำนวนมหาศาลที่ต้องสูญเสียไป ให้กับเจ้าหนี้ทั่วโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในสภาวะทางการเงินที่เปราะบางขนาดนี้ นโยบายที่มองข้ามความเป็นจริง คือสภาวะอันตรายที่ไม่อาจยอมรับได้
เหล่านักวิเคราะห์และอาจารย์มหาวิทยาลัย เริ่มมองเห็นความคล้ายคลึงกับ เหตุการณ์วิกฤตในอดีต โดยเฉพาะเหตุการณ์ในช่วงปี 1976 ในอดีตที่ผู้นำประเทศ ต้องยอมจำนนและเดินทางไปขอความช่วยเหลือ จากหน่วยงานสากลและพันธมิตรโลก ซึ่งสร้างรอยแผลและความเสื่อมเสีย ทางเศรษฐกิจและการเมืองระดับชาติ
สิ่งที่ทำให้ความเสี่ยงในปัจจุบัน มีความซับซ้อนมากกว่าอดีตอย่างมาก
หากผู้นำประเทศยังคงเพิกเฉย การดำเนินนโยบายตามอารมณ์ทางการเมือง มักจบลงด้วยราคาค่างวดที่แพงมหาศาลเสมอ
นอกเหนือจากปฏิกิริยาในตลาดตราสารหนี้แล้ว คือความเคลื่อนไหวจากสถาบันการเงิน ในกรุงลอนดอนที่ต่างแสดงความวิตกกังวล เช่น โครงการรถไฟและระบบคมนาคม กลับมาเป็นของรัฐบาล อันสะท้อนถึงการลดทอนบทบาทของระบบตลาดเสรี
ความกังวลที่ฝังลึกและน่ากลัวที่สุดคือ "ปรากฏการณ์สมองไหลและการย้ายฐานทุน" รวมถึงกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีและการเงิน เตรียมพร้อมที่จะอพยพฐานภาษีและทรัพย์สิน ไปยังภูมิภาคที่มีความมั่นคงและเอื้อต่อการทำธุรกิจมากกว่า หากสภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจและการคลัง ยังคงทวีความผันผวนและไร้ทิศทาง
เหตุการณ์ความปั่นป่วนทางการเงินครั้งนี้ ถือเป็นกรณีศึกษาในระดับสากล ทว่ามันส่งแรงกระเพื่อมต่อห่วงโซ่อุปทานโลก สำหรับผู้ประกอบการและนักลงทุนทั่วโลกรวมถึงในเอเชีย โดยมี หัวใจสำคัญที่ต้องตระหนักดังนี้:
ในบทสรุปสุดท้ายนี้ เศรษฐกิจโลกกำลังขับเคลื่อนเข้าสู่มิติใหม่ที่ไร้ความปรานี องค์กรหรือประเทศที่ไม่ยอมปรับตัวตามกลไกที่ถูกต้อง ย่อมหลีกเลี่ยงผลกระทบและการลงโทษจากตลาดไม่ได้ คำถามสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่าความเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ทว่าอยู่ที่ว่าองค์กรของเราได้เตรียมแนวทางรับมือ เพื่อก้าวข้ามผ่านคลื่นความผันผวนครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์นี้ไปได้อย่างมั่นคง|เพื่อความอยู่รอดอย่างยั่งยืนในโลกการเงินยุคใหม่}